Witamy w Muzeum w Łowiczu Skansen w Maurzycach


        Położony w odległości ok. 7 km od Łowicza, przy trasie Warszawa - Poznań. Od końca l. 70. gromadzi zabytki architektury z terenu dawnego Księstwa Łowickiego. Udostępniony do zwiedzania w połowie lat 80.


        Obecnie w skansenie znajduje się blisko 40 obiektów, które zlokalizowane są według planu zakładającego ukazanie dwóch układów przestrzennych: tzw. starej wsi występującej do poł. XIX w., o kształcie zbliżonym do owalnicy z centralnym placem wioskowym oraz nowej wsi - ulicówki, powszechnej w II poł. XIX w.

        Według tych założeń usytuowano gospodarstwa (budynki mieszkalne oraz inwentarskie), prezentując w nich charakterystyczne dla wspomnianych okresów wyposażenie wnętrza i sposoby jego dekoracji.
        W obrębie starej wsi znajdują się trzy gospodarstwa. Pierwszym z nich jest zagroda zamknięta - tzw. okólnik, typowy dla wsi łowickiej od poł. XIX w. W skład zagrody wchodzi budynek mieszkalny z II poł. XIX w., przeniesiony ze Złakowa Borowego. Mieszkała w nim słynna wycinankarka łowicka, Justyna Grzegory.

        Chałupa posiada zrębową konstrukcję ścian, krokwiowy dach czterospadowy kryty strzechą. Składa się z przelotowej sieni, dwóch izb i jednej komory szczytowej. Izba mniejsza jest ekspozycją wnętrza roboczego, wyposażonego w warsztat tkacki, zaś izba większa - lewa - reprezentuje wnętrze odświętne z zaaranżowanym miejscem pracy wycinankarki (stolik z nożycami, kolorowymi papierami oraz wycinankami).

        Równolegle do chałupy usytuowana jest obora kamienna, będąca rekonstrukcją obiektu znajdującego się w Złakowie Kościelnym. Stanowi ona północną pierzeję zagrody. Po stronie wschodniej - wjazdowej znajduje się drewniany lamus ze wsi Boczki Chełmońskie, zaś po stronie zachodniej - otwarty od strony podwórza bróg.
        Siedlisko zamyka stojąca w odległości kilkunastu metrów stodoła ze wsi Wicie (pocz. XX w.) o konstrukcji zrębowej, czterospadowym dachu wspartym na krokwiach, krytym strzechą.
        W jej prawym sąsieku prezentowane są chłopskie pojazdy wyjazdowe oraz wiejski wóz strażacki, natomiast w lewym - maszyny do obróbki ziarna.

        Obok tej zagrody znajduje się chałupa z poł. XIX w., przeniesiona ze wsi Skowroda, o podobnym układzie wnętrza, lecz bez komór szczytowych. Obok niej usytuowana jest zagroda otwarta, w skład której wchodzi chałupa ze Złakowa Borowego z I poł. XIX w., stodoła ze Złakowa Kościelnego z pocz. XX w., lamus ze Złakowa Kościelnego z poł. XIX w. i rekonstrukcja XVIII-wiecznej drewnianej obory.


        Budynek mieszkalny o zrębowej i sumikowo - łątkowej konstrukcji ścian składa się z dwóch izb oraz 1 komory szczytowej. Scenariusz zagrody opracowany został pod kątem zaprezentowania obróbki lnu i powstawania tkanin samodziałowych.

        "Nową wieś" reprezentuje 5 gospodarstw i 3 wolnostojące budynki mieszkalne. Pierwszy budynek od strony wejścia do skansenu to XIX-wieczna, szerokofrontowa chałupa ze wsi Złaków Borowy. Urządzono w niej szkołę wiejską i mieszkanie nauczycielki z okresu międzywojennego.

        Obok szkoły znajduje się zagroda, którą tworzą: budynek mieszkalny ze Złakowa Borowego z poł. XIX w., stodoła ze Złakowa Kościelnego z pocz. XX w., lamus z Radziejowic z XIX w., obora kamienno - ceglana z 1930 r. oraz zlokalizowany po przeciwnej stronie drogi piec chlebowy. Szerokofrontowa, kryta strzechą chałupa o zrębowej i sumikowo - łątkowej konstrukcji ścian, reprezentuje powszechny w XIX w. podział wnętrza na izbę świąteczną i roboczą, z dwiema komorami szczytowymi.


        Na uwagę zasługuje tu oryginalna stolarka okienna oraz drzwiowa, będąca naturalnym uzupełnieniem dekoracji budynku oraz tradycyjne zdobnictwo szczytowych ścian zewnętrznych tzw. "fiory". Siedlisko to zostało zrekonstruowane na podstawie gospodarstwa znajdującego się niegdyś w Złakowie Borowym.

        W następnym siedlisku znajdują się 2 obiekty XX-wieczne: dwutraktowy budynek mieszkalny tzw. czworak, zaadoptowany na cele administracyjne i stodoła z Boczek Chełmońskich drewniana z dwuspadowym, krytym strzechą dachem.
        Tuż obok posadowiono szalowany budynek mieszkalny z kon. XIX w., przeniesiony ze wsi Bogoria, który w sezonie pełni rolę karczmy.

        Następny, wkomponowany w ulicówkę obiekt to chałupa ze Złakowa Borowego, przeniesiona i zestawiona w 2007 r. Obok niej znajduje się tworzone gospodarstwo otwarte z chałupą z Chlebowa z pocz. XX w. i stodołą ze Złakowa Borowego z tego samego okresu.

        Budynek mieszkalny wyposażony jest w meble i sprzęty gospodarstwa domowego z lat 60. XX w., zakupione i podarowane w całości z gospodarstwa w Rząśnie.
        Następną zagrodę tworzą: chałupa z Łaguszewa z kon. XIX w., stodoła z Otolic z pocz. XX w. oraz lamus z Niedźwiady z I poł. XX w.

        Tradycyjny układ wnętrz w chałupie został zmieniony - pierwotnie istniejąca komora po lewej stronie została powiększona i zaadaptowana na kolejną izbę. Siedlisko zamyka stodoła o konstrukcji zrębowej i sumikowo - łątkowej, z dachem dwuspadowym, wspartym na sochach. Oba budynki wykorzystywane są obecnie do organizowania różnego rodzaju imprez okolicznościowych, prezentacji artystów ludowych i pokazów wesela łowickiego.



        Kolejnym gospodarstwem, które ilustruje przemiany, jakie zachodziły w budownictwie wiejskim, jest gospodarstwo, w skład którego wchodzą: drewniany budynek mieszkalny z kon. XIX w. ze Złakowa Borowego, stodoła z ok. 1948 r., przeniesione z tego samego siedliska co chałupa, obora kamienno - ceglana z 1928 r. ze wsi Mastki oraz bróg.



        Wnętrze dwutraktowej chałupy podzielone zostało na część starą z pocz. XX w. z dekoracją popularną wcześniej (nawiązuje ona do wspomnianych chałup w nowej wsi) oraz część nową z wyposażeniem popularnym w okresie międzywojennym. Znajdują się tu meble pochodzące z miejskich pracowni (komoda, szafa, łóżko drewniane) oraz wykonane przez wiejskich stolarzy (kredens i ława z oparciem). Stodoła składa się z szerokiego klepiska z podwójnymi wrotami, dwóch sąsieków oraz szopki szczytowej z oddzielnym wejściem. Budynek obory krytej blachą podzielony jest na cztery pomieszczenia.



        W jednym z nich znajduje się ekspozycja sprzętów do ochrony roślin używanych w gospodarstwach wiejskich do poł. XX w. Pod brogiem zgromadzono narzędzia i pojazdy rolnicze.

        Uzupełnieniem gospodarstw w skansenie są przykłady tzw. małej architektury (studnie, kapliczki przydrożne) oraz budynki związane z wiejskimi rzemiosłami: kuźnia i wiatrak.



        Wiatrak - "koźlak" reprezentuje typ powszechny w XIX i na pocz. XX w.
Jego część napędową stanowiły śmigi osadzone pod dachem.

        Trzon budynku stanowił tzw. kozioł, dzięki któremu w zależności od kierunku wiatru, wiatrak można było nastawiać za pomocą "dyszla" i kołowrotu. Prezentowany w skansenie budynek jest częściową rekonstrukcją wiatraka z II poł. XIX w. ze Świeryża.


        W skansenie znajdują się także budynki związane ze strażą pożarną: zrekonstruowana kamienno - ceglana strażnica ze Złakowa Borowego oraz bróg, gdzie przygotowano ekspozycję sprzętu strażackiego.

        W 2005 r. rozpoczęły się prace nad przeniesieniem kościoła z Wysokienic, wsi położonej na południowych terenach Księstwa Łowickiego. W 2007 r. zakończono I etap translokacji tej drewnianej świątyni datowanej na 1758 r. - wykonano jej demontaż i przewieziono na teren Skansenu w Marzycach.
        Zadanie finansowane ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach Programu Operacyjnego "Rozwój infrastruktury kultury i szkolnictwa artystycznego".















Plan Skansenu
Maurzyce Skansen Plan



Copyright © 2003-2008 By Muzeum Łowicz - WebDesign By Adverts.pl
Polecamy strony: Katalog Stron | System Wymiany Bannerów | Hosting | Tworzenie stron WWW | Turystyka | Reklama | Apteka Internetowa | Akwarystyka | Praca | Ogłoszenia | Auto Giełda | Karnisze | Skarpety | Łańcuchy do Pilarek | Znicze | Koty | Psy | Konie